LITERARY STUDIES

Font Problems

മായാസൂര്യന്‍

സ്വന്തം ബുദ്ധിശക്തി ആര്‍ക്കും പണയപ്പെടുത്താതെ ചിന്തിക്കുകയും പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയുന്നത്.  എഴുത്ത് ഒരു സ്വപ്നവ്യാപാരമെന്ന തലംവിട്ട്, അനിവാര്യമായ ഒരു സാംസ്‌കാരിക ആക്ടിവിസമായിക്കാണുന്ന സക്കറിയ, തന്റെ പ്രതികരണങ്ങളിലെല്ലാം ഒരു മൂന്നാംകണ്ണിന്റെ ജാഗ്രതാബോധം പുലര്‍ത്തുന്നു. സക്കറിയയുടെ പ്രഭാഷണങ്ങള്‍ക്കും പ്രതികരണങ്ങള്‍ക്കും ചിന്തകള്‍ക്കും ഒരു പ്രതിരോധമൂല്യമുണ്ട്. ഏതൊരു കൊടിക്കീഴിലും ഫാസിസത്തിന്റെ സമഗ്രാധിപത്യ പ്രവണത അന്തര്‍ലീനമാണെന്നും സാമൂഹ്യാന്ധതയേയും പൊതുമറവികളേയും ചരിത്രാജ്ഞതയേയും മുതലെടുത്താണ് സമഗ്രാധിപത്യം വളരുന്നതെന്നും സക്കറിയ പറയുന്നു. ആഗോളവത്കരണവും അതിനോടൊത്ത് വികസിച്ചുവന്നിട്ടുള്ള കമ്പോളസംസ്‌കാരവുമാണ് യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മതത്തേയും രാഷ്ട്രീയത്തേയും കലാസാഹിത്യപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയും നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതെന്നും സക്കറിയ പറയാതിരിക്കുന്നില്ല. മലയാളിയുടെ ദൗര്‍ഭാഗ്യമായി സക്കറിയ പറയുന്നത്, അവന്റെ പുറത്തെ പരിസ്ഥിതിയും അകത്തെ പരിസ്ഥിതിയും ഒരുപോലെ ചീഞ്ഞളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. സ്വന്തം സൃഷ്ടിയായ മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങള്‍ക്കു നടുവില്‍ നിന്നുകൊണ്ട് പരിസ്ഥിതിസ്‌നേഹവും സംസ്‌കാരസമ്പന്നതയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരാണത്രേ നാം മലയാളികള്‍!  സ്വന്തം ആശയപ്രഖ്യാപനവും കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ക്കും ഒപ്പം പ്രഖ്യാതരായ ഒട്ടേറെ വ്യക്തികളെ ഈ പുസ്തകം പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. കയ്യൂര്‍ സമരചരിത്രം വളച്ചൊടിച്ചതാണെന്നും കൃഷ്ണപിള്ളയെ തലശ്ശേരിയില്‍വെച്ച് യുവാവായ എ.കെ.ജി കയ്യേറ്റം ചെയ്തുവെന്നുമൊക്കെ വിവാദമുണ്ടാക്കുന്ന പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഇതിലുണ്ട്. അടിയന്തരാവസ്ഥ, നക്‌സലൈറ്റ് വ്യാമോഹങ്ങള്‍, സിഖ് കൂട്ടക്കൊല, ബാബറി മസ്ജിദ്, ഒട്ടനവധി വിഷയങ്ങള്‍ അനുസ്മരിക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, ആരുടെയും വക്താവാതെ, ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടിയുടേയും നിഴലാകാതെ, പറയേണ്ടത് കാര്‍ക്കശ്യത്തോടെ വിളിച്ചുപറയുന്നുണ്ട് സക്കറിയ. കേരളീയ നവോത്ഥാനത്തെ രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികളും മാധ്യമങ്ങളും ഉന്മൂലനം ചെയ്തുവെന്നും മാധ്യമങ്ങള്‍ അസത്യങ്ങളുടേയും അര്‍ദ്ധസത്യങ്ങളുടെയും ഉപജ്ഞാതാക്കളായി മാറിയെന്നും മ [..]

പടിയിറങ്ങാത്ത ഒരുവളെക്കുറിച്ച്‌

വേദനകളുടെ ഘോഷയാത്രകള്‍ തന്ന പകപ്പിലും പിടച്ചിലിലുംപെട്ട് അക്ഷരങ്ങളെ നെഞ്ചോട് ചേര്‍ക്കുന്ന പ്രിയ എ.എസ്സിന്റെ വിമൂകമാം വരികള്‍...  ഒരക്ഷരം എഴുതാനാകാതെ ഞാന്‍ പിടഞ്ഞ ഒരുവര്‍ഷക്കാലം. നട്ടെല്ല്, പിണങ്ങിനുറുങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. 2015 ഏപ്രില്‍ മുതല്‍ 2016 ജൂണ്‍ വരെ ആശുപതികള്‍ എന്നെ വിഴുങ്ങുകയും ഞാന്‍ ഗുളികകള്‍ വിഴുങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഇനിയും ഞാന്‍ എണീറ്റിരിക്കും എന്ന് എന്റെ മകനുമാത്രമേ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.വേദനകളുടെ ഘോഷയാത്രകള്‍ തന്ന പകപ്പിലും പിടച്ചിലിലും പെട്ട് രാത്രി ഉറക്കം വന്നില്ല, എങ്ങോട്ടു നോക്കിയാലും അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെ പടുകൂറ്റന്‍ തിരമാലകളുടെ രാക്ഷസവരവ് മാത്രമേ കാണാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.  എഴുതാന്‍ ഇനി സമയമുണ്ടോ എന്ന ആധിയായിരുന്നു ഏറ്റവും വലുത്. കഥയും നോവലും നാടകവും തിരക്കഥയും കുറിപ്പുകളും ഇന്റര്‍വ്യൂകളും എന്ന് അക്ഷരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സര്‍വ്വതും എന്റെ വിരല്‍ത്തുമ്പിലേക്കു പാഞ്ഞൊഴുകി വന്ന് എന്നെ  പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. കഷ്ടിച്ചു തരപ്പെടുത്തിയെടുത്തിയ ഇത്തിരി ഉറക്കം കൂടി, എന്നെ പെരുവഴിയിലുപേക്ഷിച്ചുപോയി അന്നേരം. അക്ഷരച്ചിമിഴിലാണെന്റെ പ്രാണനെന്നും അതിനെ തുറന്നു പുറത്തുവിടാതെ എനിക്കുണ്ടാവില്ല സ്വാസ്ഥ്യം എന്നും രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലും പകലിന്റെ വെളിച്ചത്തിലും ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. നടക്കാനായില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല എഴുതാതിരിക്കലാണ് യഥാര്‍ത്ഥ മരണം എന്ന് ഉള്ള് മുറവിളി കൂട്ടി. 'നീ കിടന്നോ, ഞാന്‍ കേട്ടെഴുതിയെടുക്കാം' എന്നു പറഞ്ഞ് അമ്മ വന്നു, 'നൂതനസാങ്കേതിക വിദ്യകളുപയോഗിച്ച് റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്തുവയ്ക്കൂ എഴുതാനുള്ളത്' എന്ന് കൂട്ടുകാരും ഡോക്‌ടേഴ്‌സും നിരന്തരം പറഞ്ഞു.  എന്റെ പറച്ചിലുകളെച്ചൊല്ലി ഒരു കാലത്തും എനിക്കുണ്ടായിട്ടില്ല ആത്മവിശ്വാസം. എഴുതാനിരിക്കുമ്പോള്‍ വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ നിന്നുവരുന്നതും പറയാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍ ചുണ്ടില്‍ നിന്നുതിരുന്നതും രണ്ടിനുമുണ്ടാവാം അതാതിന്റെ ഗുണമേന്മ എങ്കിലും രണ്ടും രണ്ടു തലങ്ങളില്‍ നില്‍ക്കും എന്നറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ എനിക്ക് എഴുതിയേ പറ്റൂതാനും. എഴുതാനാകാതെ ഇങ്ങനെ തന്നെ കിടക്കേണ്ടിവരികയാണെങ്കില്‍, എഴുതാനാകാത്ത വാക്കുകള്‍കൊണ്ടു ശ്വാസംമുട്ടി ഞ [..]

അകലങ്ങളില്‍ അലിഞ്ഞുപോയവര്‍

ആത്മഹത്യയെക്കുറിച്ച് അസാധാരണമായൊരു പുസ്തകം  മനോരോഗങ്ങളുടെ നിഗൂഢതകളിലേക്കു നടന്നുപോയ അജ്ഞാത മനുഷ്യരുടെ എഴുതപ്പെടാത്ത കഥകള്‍. എല്ലാവരും മരണത്തിന്റെ തണുപ്പിലേക്കാണ് നടന്നുപോയത്. അവരുടെ ഉള്ളകങ്ങള്‍ നീറുന്ന ചൂളകളായിരുന്നു. ഇതിലെ ഓരോ കഥയും അസ്വാരസ്യതയുടെ കൊടുങ്കാറ്റായി മാറുന്നു. വായനക്കാരന്റെ മനോനിലകളിലേക്ക് ഒരു നെരിപ്പോട് പോലെ അവ നീറി പടരുന്നു. പാരനോയ്ഡ് സ്‌കിസോഫ്രീനിയ, ഫോബിയ, സംഘര്‍ഷവ്യാധി തുടങ്ങിയ മനോരോഗവിശകലനങ്ങളെ അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണമായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന, അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ആത്മഹത്യാകഥകള്‍. ഇത്രയും അര്‍ത്ഥപൂര്‍ണവും ഹൃദയസ്പര്‍ശിയുമായ സൈക്യാട്രി രചനകള്‍ മലയാളത്തില്‍ അപൂര്‍വമാണ് ഇതിലെ പല കഥകളും നമ്മെ ജീവിതാവസാനം വരെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരിക്കും തീര്‍ച്ച. [..]

ഹൃദയനിലാവിന്റെ ലാവണ്യം

മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്ന പുസ്തകം  നിലനില്‍ക്കുന്ന ഭീഷണികളെ നാം ഭയത്തോടെ കാണണം. ലോകമെങ്ങും ഹിംസാത്മകത പെരുകിവരികയാണ്. പരിസ്ഥിതിക്ക് നേരെയും ആഴക്കടലിന്റെയും ആകാശങ്ങളിലെയും മലിനീകരണത്തിനു നേരെയും പുതിയൊരവബോധത്തോടെ കാണാനുള്ള അവസാനത്തെ സമയമാണിത്.  മനുഷ്യന്റെ അബോധത്തിലാണ് അക്രമരാഹിത്യത്തിന്റെ വേരുകളുള്ളത്. ധ്യാനത്തില്‍ ഒരാളുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങള്‍ ഉണരുന്നു. അയാളുടെ സംവേദനം അഗാധമാകുന്നു. നിശ്ശബ്ദത അഗാധമാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് ചുറ്റുമുള്ള ഓരോന്നിനുനേരെയും കൂടുതല്‍ ആഴത്തില്‍ അയാള്‍ നോക്കുന്നു. കേള്‍ക്കുന്നു. ഒരാളുടെ നിശ്ശബ്ദത അഗാധമാകുന്നതിനനുസരിച്ച് ശബ്ദങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ തെളിമയാര്‍ന്നതായി മാറുന്നു. രാത്രി ഒന്നായിരുന്ന് മൂളാന്‍ തുടങ്ങുന്നു. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള പ്രാണികളെല്ലാം ഇരുന്ന് ശബ്ദിക്കാനാരംഭിക്കുന്നു. ധ്യാനത്തില്‍ ഉണര്‍ന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളോടെയിരിക്കുമ്പോള്‍ അയാളില്‍ സ്‌നേഹവും കരുണയും ഉണരുന്നു. അയാള്‍ കൂടുതല്‍ വ്യക്തതയോടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നു.  ദര്‍ശനം, ധ്യാനം, ആരോഗ്യം മൂന്ന് ഖണ്ഡങ്ങള്‍ ഈ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. വായനയെ ധ്യാനാത്മക നിമിഷങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്ന വെളിപാടുകള്‍ എന്നുതന്നെ ഈ പുസ്തകത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാം. അറിവ് അറിവില്ലായ്മയും അറിവില്ലായ്മ അറിവുമായിത്തീര്‍ന്ന അജ്ഞതയുടെ ഇരുട്ടില്‍ വെളിച്ചം തേടുന്ന കാലത്തിന്റെ ബോധ്യങ്ങളാണ് പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. ജീവിതമോ മരണമോ വേണ്ടത്? യുദ്ധമോ സമാധാനമോ? സമാധാനമാണെങ്കില്‍ സ്‌നേഹം വേണം. ജീവിക്കാന്‍ ജീവിതമൂല്യങ്ങള്‍ വേണം. വിതയ്ക്കുന്നതാണ് കൊയ്യുന്നത്. സ്വയം മാറാതെ പുറമെ മാറ്റമുണ്ടാക്കുക അസാധ്യം. അവബോധത്തിന്റെ വളര്‍ച്ചയില്‍ നാം തിരിച്ചറിയേണ്ട മഹത്തായ ഒരു നന്ദിയുടെ ബോധ്യമാണ് പി.എന്‍.ദാസിന്റെ 'ഹൃദയനിലാവ്' എന്ന ഈ പുസ്തകം.മനുഷ്യന്‍ കേവലം പദാര്‍ത്ഥം മാത്രമാണെന്ന ചിന്തയില്‍ നിന്നാണ് മനുഷ്യന്റെ എന്നെന്നേക്കുമുള്ള പതനം ആരംഭിക്കുന്നത്, ഹിരോഷിമയും നാഗസാക്കിയും വരെ ഉണ്ടാകുന്നത്. 'ഗുജറാത്ത്' ഉണ്ടാകുന്നത്. മനുഷ്യന് ശരീരം മാത്രമായി പുലരാനാവില്ല. പടിഞ്ഞാറന്‍ സംസ്‌കൃതി മനുഷ്യന്റെ ശരീരത്തെ മാത്രം കേട്ടു. അവബോധത്തിനു നേരെ അത് ബധിരമായിരുന്നു. ഇതിന്റെ ആത്യ [..]

ജീവിതദര്‍ശനങ്ങളുടെ വിശകലനങ്ങള്‍

അഷ്ടമൂര്‍ത്തിയുടെ നീര്‍മാതളം വാടിയ കാലം    ''ഒരെഴുത്തുകാരിയുടെ മരണത്തിന് ഇത്രയും വാര്‍ത്താപ്രാധാന്യം കിട്ടുന്നത് ആദ്യമായിരിക്കാം. നീര്‍മാതളവും നീലാംബരിയും പത്രങ്ങളില്‍ പൂത്തുലഞ്ഞ ദിവസമായിരുന്നു അന്ന്. മൃതദേഹം കൊണ്ടുവരാന്‍ സാംസ്‌കാരികമന്ത്രി നേരിട്ട് പൂനയിലേക്കു പോയി. നെടുമ്പാശ്ശേരിയില്‍ കൊണ്ടുവന്ന എഴുത്തുകാരിയെ അവസാനമായി കാണാന്‍ വഴിനീളെ ആരാധകര്‍ കാത്തുനിന്നു. ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ മറ്റൊരു മരണയാത്രയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. വി.കെ.എന്‍-ന്റെ വീട്ടില്‍ വലിയ ആള്‍ക്കൂട്ടമൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. നാട്ടുകാര്‍ക്ക് വി.കെ.എന്‍-നെ അറിയില്ല. ചാനലുകളാരും പിന്തുടര്‍ന്നില്ല. മഹാന്മാര്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. പൊതുശ്മശാനത്തില്‍ ശീട്ടെഴുതുന്നവര്‍ക്ക് എന്ത് വി.കെ.എന്‍, ഏത് വി.കെ.എന്‍? മന്ത്രിമാര്‍ വന്നില്ല. പുഷ്പചക്രങ്ങള്‍ എന്‍.വി. കൃഷ്ണവാരിയരുടെ ഭാഷയില്‍ ''പ്യൂണ്‍ താങ്ങി ഞാന്‍'' വെച്ചില്ല. കാക്കിവേഷക്കാരുടെ സല്യൂട്ട് ഉണ്ടായില്ല. ആചാരവെടികളുമുണ്ടായില്ല. ചിത കത്തിപ്പിടിച്ചതോടെ എല്ലാവരും മടങ്ങി. പിറ്റേന്ന് പത്രമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് 'വി.കെ.എന്‍'ന് ''കണ്ണീരോടെ വിട'' എന്ന വാര്‍ത്തയുമില്ല. മാധവിക്കുട്ടിക്കു കൊടുത്ത ആദരം അധികമായി എന്ന അര്‍ത്ഥത്തിലല്ല ഞാനിത് പറയുന്നത്. അത്രതന്നെ ഉന്നതശീര്‍ഷനായ മറ്റൊരെഴുത്തുകാരനോട് നമ്മള്‍ കാണിച്ച നന്ദികേട് ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കാനാണ്.    ''ആര്‍ക്കുവേണം എഴുത്തുകാരനെ?'' എന്ന കൃതിയുടെ സ്വഭാവഗുണവും നിലവാരവും തുടര്‍ച്ചയും കാണിക്കുന്ന മറ്റൊരു കൃതി. ബാഹ്യമായ കേവലവിഷയങ്ങളില്‍പോലും ജീവിതദര്‍ശനങ്ങളുടെ വിശകലനങ്ങള്‍.തൃശൂരിലെ കറന്റ് ബുക്‌സിനെക്കുറിച്ച് ഇതില്‍ പ്രത്യേകമായ ഓര്‍മ്മശകലങ്ങളുണ്ട്. ഞങ്ങള്‍ കുറെപേര്‍ പതിവായി കണ്ടുമുട്ടുന്നത് കറന്റ് ബുക്‌സില്‍ വെച്ചായിരുന്നു. പുതിയ ഏതെങ്കിലും മാസികയും ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച് സിവിക് ചന്ദ്രന്‍, കോളേജ് വിട്ടുപോവുംവഴി ഗീതാഹിരണ്യന്‍, മഹാരാജാസില്‍നിന്ന് വരുന്നവഴി കെ.ജി.എസ്, കൂട്ടുകാരെ തട്ടിത്തടഞ്ഞു നടക്കാന്‍ പറ്റാതെ എന്‍. രാജന്‍, സാഹിത്യത്തെപ്പറ്റിയുള്ള സഞ്ചരിക്കുന്ന നിഘണ്ടുവായി കെ.കെ. ഹിരണ്യന്‍, മടക്കിവെച്ച ഇടത്തെ കൈയില്‍ തൂക്കിയിട്ട കാലന്‍കുടയുമായി കെ.സി. [..]

FORTH COMING BOOKS

 

Loading... Scroll down to see more.
No more results to display.